Meteen al mijn vervolg van deel 2 op Terschelling nu het nog vers in mijn geheugen zit.
Natuurlijk met een aantal foto's, want hoe leg ik jullie uit dat ze erg gastvrij zijn, dat het er mooi is, dat het heerlijk wandelen is, dat je er lekker kunt eten en drinken, dat er prachtige geveltjes te zien zijn hele straatjes vol, dat de haringkraam heerlijke haring verkoopt, dat er mega veel fietsverhuur plekken zijn (waar wij helaas geen gebruik van hebben gemaakt, misschien een volgende keer), dat het licht van de Brandaris 's nachts prachtig schijnt over heel West-Terschelling, zo niet over heel Terschelling(?), dat wij bofte omdat in augustus de hei prachtig in bloei staat…..ach kijk zelf maar:

 
Ik wist niet dat Terschelling zo'n enorme hoogte verschillen had, maar dat voelde wij wel aan onze kuiten.
Hier het pad omhoog met uitzicht over het dorp, kijk mee…
 
Monique was al 'bang' dat ik 'íets' had met de Brandaris omdat ik hem werkelijk vanuit elke hoek had gekiekt. Maar wie Terschelling zegt, zegt Brandaris, die staat als een paal…… middenin het dorp, en dát is een feit die ík niet wist. Ik dacht dat vuurtorens altijd aan de rand van het land stonden, niets is dus minder waar.
 

Kiekeboe, we gaan weer naar beneden toe…….
 
Zaterdag hadden wij een prachtige wandeling gemaakt over de smalle paadjes tussen de bloeiende hei. Richting de volkstuintjes van de eiland bewoners.
Onze souvenir van Terschelling zijn gesnipperde bomen uit de bossen aldaar, die niet heel erg lang geleden waren uitgestrooid over de brede paden nadat het bos een flinke snoeibeurt had ondergaan. Zo werd ons verteld door de hoteleigenaar.


 
Bij de volkstuintjes aangekomen kwam er net iemand uit zijn tuin met verse bloemkolen.
Heb je ooit paarse bloemkool gezien? Ze schijnen niet bekend te zijn omdat de kleur niet zo mooi blijft na het kookproces. Ik had hem graag geproefd, rauw en gekookt. Prachtig!
 
Ik ga Terschelling afsluiten, je ziet het aan de 2 totaal verschillende blogs dat Terschelling veelzijdig is, afwisselend mooi. Ik denk dat ik dat wel duidelijk heb weten te maken.

In de boot met uitzicht op een grauw Terschelling waar wij van genoten hadden…tot een volgende keer maar weer. Dan hopen wij wél een fietstocht te kunnen maken, maar dan moet het iets mooier weer zijn, Indy niet ziek en wij veel zin!
 

Wij zijn geheel onverwacht een weekeindje samen naar Terschelling geweest. Het was altijd al een wens van mij om een keer richting een Waddeneiland te gaan en Monique heeft mijn wens vervuld en het werd Terschelling.
Ze had een eenvoudig hotel geboekt waar Indy ook mee mocht, want dat was een vereiste.
Ook had ik de afsluitdijk nog nooit gezien, dus het was 2 vliegen in 1 klap.
Ik kan van alles vertellen, maar ik denk dat mijn indruk van Terschelling beter uit te drukken is via mijn foto's die ik daar gemaakt had tijdens verschillende wandelingen.
Zo hadden wij toch samen nog even een beetje vakantie gevoel, ook al had ik er al twee week werken op zitten…

Wil je de foto's nog groter bekijken klik dan op de foto!

 
Onderweg over de afsluitdijk.
 
West-Terschelling vanaf het wad.
 
Wad lopen doe je op je blote voeten natuurlijk!
 
En Indy wandelde braaf mee, als ze niet achter de meeuwen aan sprinte althans.
 
De Brandaris met tegenlicht, ik heb de vuurtoren van alle hoeken gekiekt.

Tijdens onze wandeling richting de jachthaven kwamen wij afgedankt materiaal tegen, en dáár houd ik wel van….

Eén van de afgedankte ankers die er lagen.
 
Eén van de afgedankte katrollen die er stonden.
 
Een enkel blad van de schroef.

Zelfs een afgedankte naaimachine.
 
Een oude patrijspoort.
 
Wat hadden ze vroeger oog voor detail, dit is de 'kop' van een balk.

Het leek wel of er een boeien-kerkhof was….of toch een boeien-opslagplaats?

 
Zoals je ziet boeide het mij wel!
Dus er komt een Terschelling-wandeling deel 2, maar niet nadat ik jullie mijn lievelingsfoto heb laten zien:

Wat een verschil met gisteren, ik heb het hier over de maaltijden die we genuttigd hebben.
Gisteren zijn we naar Arendonck gereden, net over de grens in België om daar Steppegras te eten. Ik had dat nog nooit gedaan en Monique wilde mij dat nou eens laten proeven, voor de kinderen was het het zoveelste vakantie uitstapje, dus die vonden het allang goed, maar ook die hadden het nog niet allemaal gegeten.
 
Voor Monique was het ook jaren geleden en zij zag wel dat ze de zaak hadden uitgebreid met een mooie serre waar wij ook zaten te eten.
Een enorm bord gevuld met Steppegras en daaronder lag het vlees en nog wat salade.
Bijna niemand kan de hoeveelheid op.
Steppegras zijn hele erge dunne frietjes, zo ontzettend dun dat het lijkt of het je maag niet vuld, maar dat doet het wel, maar die enorme snitzel die Monique en ik erbij hadden loog er  ook niet om. Zo groot dat het wel een schoenzool leek!!!
 

Vandaag echter aten Monique en ik samen, de kinderen zijn voor 1 week naar hun vader en ik had mij voorgenomen het recept klaar te maken die ik van een collega had gekregen:
Varkenshaasje in bladerdeeg.
 
Daarbij had ik haricots verts en een aardappelschoteltje met kaas uit de oven geserveerd.
Hieronder het recept voor het varkenshaasje:

Ingrediënten:
> 4 plakjes diepvriesbladerdeeg
> 15 gram boter
> Varkenshaasjes (ik had die van de Lidel, heerlijk donker vlees)
> 1 ei
> 200 gram gehakt (ik had gekruid half om half gehakt gebruikt het recept schrijft kalfsgehakt voor)
> 4 eetlepels paneermeel
> zout
> versgemalen peper
> 1 eetlepel mosterd
> 100 gram achterham
> bloem voor het uitrollen van het deeg.

Bereiding:
1. Laat de bladerdeegplakjes ontdooien. Laat intussen het vlees in ca. 15 min. op kamertemperatuur komen, dep het droog met keukenpapier.
2. Verhit de boter in een koekepan en wacht tot een deel van het schuim is weggetrokken. Laat het vlees op een hoog vuur rondom dichtschroeien. Neem het vlees uit de pan en laat het afkoelen op een bord.
3. Klop het ei los in een kopje. Meng het gehakt met de helft van het ei en 2 eetlepels paneermeel en breng het mengsel op smaak met zout en peper (zout en peper hoeft dus niet als je gekruid gehakt gebruikt). Bestrijk de varkenshaasjes dun met mosterd, 'boetseer' het gehakt eromheen en verpak het geheel in de plakken ham.
4. Leg de plakjes bladerdeeg op elkaar en rol het deeg, op een met bloem bestoven ondergrond, uit tot een lap waarin de vleesrol kan worden verpakt (ik had 4 korte stukken varkenshaas en heb 1 plakje bladerdeeg per haasje gebruikt)
5. Bestrooi de vleesrol(letjes) met de rest van het paneermeel en leg ze op het midden van de deeglapjes. Vouw deze eromheen en plak de naden goed dicht met wat water.
6. Leg de pakketjes met de naad naar onderen op een ingevet bord/bakplaat. Maak met een appelboor 2 of 3 openingen in de bovenkant van het deeg (de gaatjes fungeren als 'schoorsteen' waar de stoom door kan ontsnappen), plak met een beetje water de uitgestoken rondjes op het bladerdeeg, dat ziet er later zo gezellig uit. Bestrijk het deeg met de helft van de rest losgeklopte ei.
7. Verwarm de oven voor op 200 graden. Bestrijk het deeg nogmaals met losgeklopt ei en zet de pakketjes in het midden van de voorverwarme oven het bak deze in 40 minuten tot het deeg goudbruin en gaar is (het vlees is dan eveneens gaar)
8. Laat het pakket(jes) zo'n 10 minuten rusten.

Je zult begrijpen dat 2 pakketjes voor ons voldoende was, dus morgen warmen we die 2 overtollige ingepakte varkenshaasjes op en eten daar wederom smakelijk van.
Je bent er even mee bezig maar dan heb je toch even heel wat anders op je bord liggen dan een snitzel en een berg steppegras, nietwaar….?

Gisteren keerde ik terug uit New York, een jetlag en vooral een ervaring rijker. Het was mijn derde keer, maar nu was het beter, intenser. Natuurlijk heb ik de vorige keer de geijkte bezienswaardigheden bezocht – in de tijd toen het World Trade Centre nog een navigerende functie had in het straatbeeld. Een straatbeeld dat opvallend veel sporen uit Nederland heeft. 

Onlangs kreeg ik een boek over de geschiedenis van New York. Ik was wel al zo ver dat ik wist dat NYC ooit New Amsterdam heette, maar een beetje spitten in de historie leert me dat de Nederlandse oorsprong komische interpretaties heeft opgeleverd. De voor de hand liggende voorbeelden zijn natuurlijk Harlem, Brooklyn (bij ons Breukelen) of Amsterdam Avenue en Utrecht Avenue. Maar ook Nassau Street, niet in de laatste plaats erg leuk omdat ik ben opgegroeid in de Nassaustraat. 

Beter vind ik de namen van Flushing –uit Flushing Meadow, het terrein van het US Open, tennistoernooi– waarbij de naam afgeleid is van het Zeeuwse Vlissingen. Of Yankees, van de honkbalploeg The New York Yankees, dat weer een verbastering is van de namen Jan en Kees. 

De gemiddelde New Yorker interesseert dit waarschijnlijk geen moer. Iedereen leeft zijn eigen wereld achter witte iPhone-oordoppen en kartonnen Starbucksbeker. Toch waag ik een poging een volgende stap te zetten in mijn zoektocht naar sporen van herkenning: de hoerenbuurt. Niets is zo Hollands als De Wallen. Overigens vind ik de ‘red district’ ook bijzonder in andere grote steden als Parijs of Barcelona. Meestal ontpopt zich daar de rauwe, doorleefde kant van een stad, een kant die mij fascineert. 

Lokatie: Mr. Joe, schoenenwinkel op 7th Avenue waar ik een paar Converse-gympen pas, staat de verkoper –ondersteund door keiharde rapmuziek met bonkende beat die tot in m’n scrotum voelbaar is– ongeneerd een hamburger weg te proppen. In zijn andere hand een beker cola. Een groter cliché van een Amerikaan kun je je niet voorstellen. Terwijl ik de gesloten schoenendoos aanneem die hij in mijn hand drukt, vraag ik in steenkolen Engels:

“Where can I find the hookers here?”

Met bolle wang alsof er zojuist een basketbal in gedunkt is, antwoordt hij opvallend beleefd: 

“Excuse me Sir?”

“Yeah, you know, girls, sex, money…?” 

“…”, glazige blik.

 “De Wallen, The Walls, or how do you call it here?”

 “Ah, now I understand. Take the subway Downtown to Ground Zero and walk three blocks further. Go to the left on the corner at Broadway”…

Op m’n nieuwe sneakers trotseer ik de metro en volg zijn omschrijving. Eenmaal om de hoek van Broadway sta ik oog in oog met George Washington. Ik zou toch zweren dat ie iets in de politiek had gedaan, maar niet dat ie pooier was. Tsja, dit moet het toch zijn… Wall Street. 

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Hangop in een theedoek (uitlekken)

Hangop met stoofperen

Hangop is een melkproduct dat vaak als nagerecht wordt gegeten. Hangop wordt bereid uit karnemelk of yoghurt.

Toen hangop nog niet industrieel werd gefabriceerd, werd dit veelal thuis met de hand gemaakt. Hiertoe nam men een vochtige theedoek, die men losjes spande over een schaal door middel van bijvoorbeeld wasknijpers. Hierin schonk men karnemelk of yoghurt. Vervolgens liet men dit een nacht uitlekken en verkreeg men een ingedikt melkproduct met een kwarkachtige structuur.

Hangop wordt soms verward met Jan in de zak, dat echter sterk verschilt qua recept en structuur.

 

Hangop van de AH

• ontbijt
• bereiden 5 min, voorbereiden 10 min, wachten 480 min
• 4 personen

Bevat	Energie 395 kcal- Eiwit 13 g- Vet 28 g- Koolhydraten 24 g (per eenpersoonsportie)

Ingrediënten

• 1 liter volle yoghurt (Biologisch)
• 1 zakje amandelschaafsel (45 g)
• 125 ml crème fraîche (Biologisch)
• 2 eetlepels bloemenhoning
• 2 eetlepels appelsap
• 1 eetlepel kaneel
• poedersuiker

Materialen

• schone theedoek zonder wasmiddelenluchtjes

1. Voorbereiden

   Theedoek vochtig maken en in vergiet leggen. Vergiet in kom of pan hangen. Yoghurt in vergiet schenken en ca. 8 uur in koelkast laten uitlekken. In droge koekenpan amandelschaafsel roosteren. Op bord laten afkoelen.

    

2. Bereiden

   Dikke massa (= hangop) uit vergiet in kom scheppen. Crème fraîche, honing, appelsap en kaneel erdoor roeren. Van hangop met twee lepels 8 ovale bolletjes vormen en deze op vier borden scheppen. Amandelschaafsel erover verdelen en licht bestuiven met poedersuiker.

    

Tip

Vers fruit smaakt ook verrukkelijk bij hangop. Aardbeien bijvoorbeeld, of mango. Maar ook in wat sinaasappelsap geweekte abrikozen. Snijd het fruit in stukjes of pureer het vruchtvlees met wat honing. Schep de hangop in glazen en wissel af met een laagje krokante muesli en een laagje fruit(puree).

 

Ik vind de naam van dit recept eigenlijk helemaal niet smakelijk, maar toen ik de ingrediënten las dacht ik: "dat zou wel eens smakelijk recept kunnen zijn"!
Ik heb met mijn verjaardag een culinaire kalender gekregen en eerlijkheid gebied, er staan geen geweldige recepten in.
Af en toe culinaire wetenswaardigheden waarvan ik denk: "wat moet ik hier nou weer mee"!
Of culinaire grapjes en spreekwoorden die nergens op slaan, zoals ik die al eerder met jullie deelde in een blog.
Enfin, vanmorgen werd het blad van gisteren van de kalender gescheurd door Iris en die dacht dat er een lekker recept op stond die ik nu met jullie ga delen.
Even vooraf….ik schrijf hem letterlijk over, dus die Vlaamse woorden (waar ook ik soms niks van snap) neem ik letterlijk over en voor lief:

INGREDIËNTEN:
> 500 gr gemengd gehakt
> 4 el wit brood kruim of beschuit
> 1 vleestomaat
> 4 el geraspte Parmesaanse kaas
> 1 sjalotje
> 2 el rozijnen
> 2 el pijnboompitten
> olie om te bakken
> peper en zout

> Ontvel de tomaat, verwijder de pitjes en snij ze in kleine brunoise.
> Pel het sjalotje en hak deze superfijn.
> Hak de rozijnen grof.
> Rooster de pijnboompitten in een droge koekenpan.
> Meng het gehakt met de broodkruimels (of fijngemaakte beschuiten), tomaat, kaas, ui, rozijnen en pijnboompitten.
> Spijs met peper en zout.
> Vorm van het mengsel platte koekjes.
> Bak de vleeskoekjes aan beide zijden goudbruin in hete olie.
> Laat ze op keukenpapier uitlekken.
> Serveer met een frisse salade.

TIP: Je kan de vleeskoekjes eventueel ook paneren vooraleer je ze bakt.

Smakelijk!!!

 
Een vrouwelijke kennis van me had laatst wat meegemaakt wat ik jullie gewoon MOET vertellen!

Anja is 40 jaar, blond, moeder van 2 kinderen en werkend. Laatst had ze, voor dat ze naar het werk ging, boodschappen gedaan en al die boodschappen achterin haar auto gelegd. Onder die boodschappen was ook een "blikje" croissants (danerolles). Dat "blikje" rolde vanuit de volle boodschappentas, de hoedenplank op en lag daar de hele dag in de zon.

Na haar werk, stapte ze in der auto en reed weg. Na ongeveer 15 minuten stond ze voor een rood stoplicht. Plots hoorde ze een luide KNAL! En gelijk met die knal voelde ze een harde slag tegen haar achterhoofd! Ze schrok zich natuurlijk wild en kromp ineen van de pijn!

Er was op haar geschoten!! Ze greep met beiden handen naar haar achterhoofd en voelde daar allemaal smurrie…….."Oh mijn god, dacht ze, mijn hersens!"

Ze durfde haar handen daar niet meer weg te halen uit angst dat anders de rest van haar hersens eruit zouden vallen!
Achter haar werd luid getoeterd. Het licht was groen en zij stond daar maar stil. De man achter haar stapte uit zijn auto en liep naar haar toe, deed de deur open en zei: "Mevrouw…….zou u eens niet gaan rijden?"
Anja keek hem vertwijfeld aan en schreeuwde: "Bel 112!! Ik ben in mijn achterhoofd geschoten!!"

De man rende terug naar zijn auto en belde 112. De ambulance arriveerde snel en de omstanders werden weggeduwd.
"Zo mevrouw….wat is er aan de hand?" vroeg de ambulancebroeder. "Nou, zei Anja, ik hoorde een luide knal en toen een slag op mijn achterhoofd……volgens mij ben ik in mijn hoofd geschoten!!" Tranen rolde over haar wangen….."en nu hou ik mijn hersens vast met mijn handen!"

De broeder keek naar haar achterhoofd en haalde voorzichtig haar handen weg……"Rustig maar mevrouw…….u zit met uw handen in het brooddeeg…..! Tsjaaa….
                           

Moraal van die verhaal

Soms kan je schrikken van een broodje!

 
Nou ja……..ik begin maar met het feit dat het klote weer is! Tis juli en 16 graden! Als ik nog iemand hoor, die zegt, dat het te droog is…….die verzuip ik in de eerste de beste plas die ik tegen kom!

En dan de klanten heden ten dage…….

Parapluutjes omhoog, staan ze te wachten op mijn aankomst. Ik doe de deur open en ze DRUIPEN binnen. Klappen hun paraplu in, BINNEN de bus, draaien zich dan om, waarbij ze mij vaak rakelings aan die plu spietsen.
"Wat een weer he, chauffeur?"
Ik knik en wacht tot ze eindelijk haar natte kaart uit der natte jas heeft gehaald. Ze probeert dat ding open te vouwen, met der natte vingers. En natuuuuurlijk eerst met 1 hand! Als dan blijkt dat het niet gaat, probeert ze haar paraplu ergens tegen aan te zetten, om ook haar andere hand te gebruiken.
De paraplu valt natuurlijk. Ze probeert hem tegen te houden met der been en schopt hem daardoor naar buiten…….

"Oeps….." Ze kijkt me aan en twijfelt…….zal ik eerst die kaart uitvouwen of eerst die paraplu gaan pakken……..
Ze legt die kaart maar gewoon voor me neer en gaat der paraplu van de grond af pakken….
Onderwijl vouw ik der kaart uit en knal er met veel plezier, een stempel op.
"Dank u wel hoor" zegt ze, terwijl ze met der hele natte boeltje, verder de bus in loopt.

Achter haar, staat een man zijn hoofd te schudden over de commotie die zijn voorgangster maakte…..
"Het is wat he…….al die regen enzo?"
Ik knikte en keek hem aan, wachtend op zijn kaart……wachtend op zijn OV…….gewoon wachtend eigenlijk op alles……
"Mag ik u wat vragen? Ik moet bij de van Bemmel straat wezen, in Wageningen…….Welke bus kan ik dan het beste nemen?"

Ik keek hem aan en zei:
"Heeft u misschien ook een halte naam?"
Hij schudde zijn hoofd……."Nee, alleen dat ik bij de van Bemmelstraat moet wezen……

"Meneer, we zitten hier in Amersfoort. Ik ben al blij dat ik hier alle haltes uit mijn hoofd ken! Dacht u nu echt dat ik de van bemmelstraat in Wageningen ken?? Neemt u in iedergeval straks bus 81 maar, die gaat naar Wageningen. Dan vraagt u het maar aan die chauffeur."
Hij keek me wat verdrietig aan en knikte en liep naar zijn plaats.

Nu schudde in mijn hoofd……….pfff…….van bemmelstraat in wageningen! Alsof ik daar ooit kom!

Reed rustig verder tot er 2 meiden naar voren kwamen. De 1 stond bijna tegen mijn voordeur aan en de ander vroeg of ik kon stoppen, want "zij" moest kotsen…….
Ik op de rem, deur open, "zij" eruit en over der nek heen. Met der hand veegde ze haar mond af en kwam weer bleekjes binnen……
"Dank je……"
Ik knikte en zat te hopen dat ze alles daar buiten had gekotst……

Regen klettert op de bus, ruitenwissers gaan heen en weer, verwarming staat aan, mensen zijn stil………..Ja, echt een zomerse dag in Nederland!

 
31 mei 2011

Al weer een tijdje geleden…….dus ik dacht………weet je wat…….laat ik weer eens wat onzin onthouden! En zie daar……….weer een blog!

Reed vandaag mijn ritje in de regen. Is eigenlijk niet zo bijzonder……ware het niet dat we al een hele tijd hier geen regen gehad hebben. Dus……slapend amersfoort wordt wakker, kijkt naar buiten en denkt………ik laat de fiets staan, ik pak de auto!

Dus……….amersfoort stond weer eens vast!

Mijn ritje liep dus ook wat uit. Wij hebben een schermpje waarop we de haltes en tijden zien en ook wordt daar aangegeven of je te laat of te vroeg bent en hoeveel. Ik had ruim 6 minuten aan mijn broek hangen. Tja…..ik kan nog steeds niet vliegen met die bus, dus ook ik sta achter in die rij….

Ik zie wat mensen bij de halte staan en stop daar netjes, open de deur en met een hartelijk : "Goedemorgen!" kijk ik een jonge vrouw aan.
Ze kijkt me aan, tilt der arm op, kijkt op haar horloge en zegt/vraagt: "Bent u 6 minuten te laat???"
Ik kijk naar mijn beeldschermpje en zeg:
"Ik ben zelfs 6 en een halve minuut te laat!" Ik kijk haar lachend aan….

"oke……..ja….." Ze pakte haar kaart en liet hem uit der handen vallen.
Ik zeg: "Zwaar he?"
Ze knikt wat, haalt der ov langs het apparaat en schiet snel de bus in…..

Ik zag vandaag ook een oudere, nederlandse dame terug, die ik al vaker in de bus heb gehad. Met die vrouw heb ik hele gesprekken. Nou ja, zij heeft gesprekken met mij. Ik zal even een voorbeeld geven……

"Goedendag mevrouw, stapt u lekker in! Boodschapjes gehaald?" Ik knik wat naar haar boodschappenkar die ze, zoals altijd, verschrikkelijk hinderlijk op het looppad zet.
"mmm ja, heb jdiglsiwowe dhowe. aardeppels.."
"o, dus u heeft aardappels gekocht?"
"ja, wan eiughshgneo eowhsoeistm aardeppel ete het daan he?
Ik knik en zeg : "gelijk heeft u!"
Ze knikt der grijze hoofd.
"wa en regen. Hel vel. Is goe wen slatpe tuin
Ik knik instemmend: "Zeker goed voor de tuin"
En zo gaat ze nog een hele tijd door. Echt, ik begrijp geen hout van wat ze daar allemaal uit gooit. Ik hoop gewoon dat ik steeds wat eruit kan op maken en daar brei ik weer een stukkie aan……

Ik heb net een cursus engels gehad………Een cursus oeterwaals zou misschien ook wel bruikbaar wezen.

Ik rij door Kattenbroek heen en ik zie daar mijn vaste klantjes staan. Elke dinsdag heb ik hun in de bus.Oma met der 2 kleinkinderen. Een jongen en een meisje. De jongen heeft altijd de strippenkaartjes beet en komt dan vragen om de stempels. Hij is ongeveer een jaar of 6.
Ik doe de deur open en hij stapt binnen.
"Goedemiddag meneer! Hoeveel stempels wilt u vandaag krijgen??"
Hij kijkt me aan, kijkt even naar zijn oma en zegt:
"Waar was u vorige week??"
Ik keek hem aan en dacht even na.
"O, toen moest ik weer een dagje naar school! Ik moest weer wat leren om nog beter bus te gaan rijden." Keek hem lachend aan. "Heb je me gemist?"
Hij knikte en zei: "We hadden ineens een meneer achter het stuur."

Ik boog me wat naar hem over en zei:
"Omdat ik er vorige week niet was en omdat er ineens een meneer achter het stuur zat……..mag je nu gratis mee, oke??"
Hij keek me aan en riep: "Yessssss" en hij rende, met zijn strippenkaarten, naar achteren.
Oma en ik keken elkaar lachend aan……….leuk he, kleine kinderen?

Ben op weg naar het station en ik zie een jonge dame staan. Ik gooi mijn deuren open en ze komt naar binnen. In haar hand een verfrommeld kaartje en ze wilt zo langs me heen lopen naar achteren……
Tja………ben wel goed, maar niet goed gek……
"juffrouw, mag ik even dat kaartje zien?"
Ze kijkt me verbaasd aan en knikt en laat het kaartje zien.
Ik kijk er naar en zeg der:
"Die kan niet op deze bus. Dat is een kaartje waar je niet mee kan overstappen"
De "verbazing" was op der gezicht af te lezen. "Nou ja, zegt ze, ik heb hem ook gewoon gekocht op een bus hoor!"

"Ja, dat kan wel, zeg ik, maar je mag gewoon niet overstappen met zo een kaartje."
Ze keek naar het kaartje alsof ze water zag branden. "Hoezo kan ik niet met dit kaartje mee?"
Ik pak het kaartje, draai hem om en begin voor te lezen…….
DALkaartje, geldig van 9-16………tis nu 1700!
Kaartje van de STREEKbus, niet van de stadsbus!
Is voor een enkele reis, dus niet overstappen!

Zijn dat redenen genoeg? vroeg ik.
"Nou ja, geef me dan maar een ander kaartje" zei ze met een mokkend gezicht.
Nou………dat heb ik ook met liefde gedaan!

Een natgeregende man komt de bus in, kijkt me aan en zegt:
"Goedemorgen! Wat is het nat he?!"
" Nou! Vooral buiten!"

Staat een bejaard stel bij een halte. Ik stop, doe de deur open en laat ze binnen.
"Goedemiddag tezamen!"
De vrouw stapt in de bus, laat 2 kaartjes zien en zegt:
"Dat, wat achter me loopt, hoort ook nog bij mij hoor!"
De man stapt ook binnen, kijkt me aan en zegt:
"Erg he…….loop al ruim 45 jaar achter haar aan………Komt gewoon omdat ze zo een lekkere kont heeft!" 

Ik wil jullie even voorstellen aan onze nieuwe aanwinst.
3 krielkipjes in zwart/wit van 10 weken oud.
Hun namen las je al in de titel van dit blogje.
Eerst wilde ik maar 2 kipjes maar dat werd mij door kippenkenners sterk afgeraden; dat oogt niet!
Die 2 wilde ik Tokkie en Takkie noemen (hoe cliché) naar een kinderboekje dat ik nog had van vroeger.
Maar toen bleek dat het er drie zouden worden had Iris bedacht om die dan maar Tikkie te noemen.
Zij weet dan ook als geen ander welke kip welke naam draagt.
 
Moeilijk om niet stilzittende kippen te fotograferen door gaas heen, maar hier toch een redelijke glimp.
De dames zijn erg schuw, zeker als onze hond Indy in de buurt komt, en dat terwijl Indy een stuk rustiger is geworden nu we ze een week hebben.
Ook als er 'leven' in de tuin is gaan ze het liefst naar binnen, zo nu en dan sluiten we dan maar de toegang tot het nachthok.
We blijven positief en op den duur zullen ze best blijven rond pikken, graven etc. als wij ook in de tuin zijn. Daar gaan wij vanuit.

Nu ik dan toch aan het schrijven ben over huisdieren vul ik hierbij meteen even aan dat er eitjes zijn bij meneer en mevrouw diamantduif. (Tink & Rink, ook naar aanleiding van een kinderboekje van mij)
Over een paar dagen moeten deze uitkomen….

Het vrouwtje zit trouw te broeden, het mannetje slaapt heel lief samen met haar op het nestje en meestal in de loop van de avond zit het mannetje op het nest de eitjes warm te houden zodat het vrouwtje, ZIJN vrouwtje, even kan eten en drinken. 
 
Hopenlijk kan ik binnenkort hun jonge kroos met jullie delen….